خدایا...

این روزا با همه وجودم دارم سعی میکنم که انرژی مثبت به خودم و زندگیم بدم.سعی میکنم افکار منفی و ناراحت کننده رو از خودم دور کنم.به داشته هام فکر کنم و ازشون لذت ببرم ولی...

ولی واقعا سخته.اینکه چیزی رو با همه وجودت بخوای ولی عملا هیچ کاری واسه بدست آوردنش نتونی انجام بدی و فقط باید منتظر باشی ببینی که چی میخواد پیش بیاد

از یکی دو ماه دیگه دوباره باید دوره درمانیو شروع کنیم و حتی فکر اینکه دویاره همون مسیر سخت رو باید طی کنم وجودمو میلرزونه.منظورم از سختی،دارو و آمپول و رفت و آمد و آزمایشو اینا نیست ...اصلا... اینا اصلا یه سر سوزن هم اذیتم نمیکنه و حتی با اشتیاق به سمتش میرم...ترسم از اینه که دوباره این همه زحمت بی نتیجه بشه و یه علامت منفی رو برگه آزمایش و همون سکوت لعنتی و همون گریه های دونفره و همون لحظه های سخت... سخت سخت...

و بدترین و سخت ترین قسمتش، دیدن غم و ناامیدی توی چشمای عشقم، که منو ذره ذره آب میکنه.

خدایا هیچ کس مثل من نمیدونه که این مرد چقدر مهربونه،چقدر دلش دریاییه،

که حتی تو بدترین شرایط لبخند میزنه که به من روحیه بده.با همه غمش،حرفای خنده دار میزنه تا من بخندم

این مرد مهربون حقشه که پدر بشه،این کمترین حقشه

دل مهربونش رو نشکن.تو که خودت میدونی حال بنده هات رو...

/ 1 نظر / 24 بازدید
مانا

ایشالله به حق این ماه رمضان ، اون چیزی رو که میخوای خدا بهت میده و دلت شاد میشه. فقط از همین امروز با دید مثبت به این قضیه نگاه کن از الان انرژی منفی نفرست که بلکه نشه!!! هر قدمی که برا بچه دار شدن برمیداری فقط بگو خدایا شکرت، میری آزمایشگاه بگو خدایا شکرت که پولش هست که بتونم آزمایش بدم ، میری آمپول بزنی بازم خداروشکر کن...کلا برا همه چی از خدا ممنون و شپاسگزار باش...ایشالله خدا جواب این همه صبوری و سپاسگزارید رو میده[گل]